Fransa Ulusal Meclisi, internet üzerinden kullanıcılara aktarılan veri miktarına göre içerik sağlayıcılarından vergi alınmasını öngören bir düzenleme önerisini 11’e karşı 10 oyla kabul etti. Öneriye göre Fransa’daki kullanıcılara gönderilen her 1 gigabayt (GB) veri için 0,055 avro, başka bir ifadeyle 5,5 avro sent vergi hesaplanacak. Düzenleme yasalaşırsa video akış hizmetleri, sosyal medya platformları, dijital oyun mağazaları ve çevrim içi içerik sunan diğer şirketler kapsamda yer alabilecek.

Bu aşamada söz konusu verginin yürürlüğe girdiği söylenemez. Kabul edilen metin, 2027 yılı bütçe tasarısına eklenen bir değişiklik önergesidir ve bütçe yasasının parlamento sürecinin tamamlanması gerekir. Dolayısıyla vergi oranı ve uygulama biçimi, süreç içinde değiştirilebilir ya da öneri nihai metinden çıkarılabilir. Düzenlemenin kabulü, tek başına şirketlerin veya internet kullanıcılarının bugün bu vergiyi ödemeye başladığı anlamına gelmiyor.

Meclis oylamasında yalnızca bir oy fark oluştu

Fransa Ulusal Meclisi, 30 Ekim 2026’da yaptığı oturumda 2027 bütçe tasarısına eklenen I-1358 numaralı değişiklik önergesini değerlendirdi. Sosyalist milletvekili Laurent Lhardit’in sunduğu metin, ülkedeki internet kullanıcılarına ulaştırılan veri trafiği üzerinden dijital içerik sağlayıcılarının vergilendirilmesini öngörüyor. Oylamaya 35 milletvekili katıldı; 11’i önergeyi desteklerken 10’u karşı çıktı, 14 milletvekili ise çekimser kaldı.

Önerge, Meclis Maliye Komisyonu’nda daha önce reddedilmişti. Genel Kurul’daki ikinci değerlendirmede ise kabul edildi. Hükümetin ve bütçe komisyonunun genel raportörünün de metne karşı çıkmasına rağmen, kabul ve ret oyları arasındaki fark yalnızca bir oldu. Bu sonuç, teklifin bütçe sürecinin sonraki aşamalarında yeniden tartışılabileceğini ve siyasi uzlaşmanın henüz kesinleşmediğini gösteriyor.

Vergi, şirket gelirinden değil aktarılan veri miktarından hesaplanacak

Önerinin temel özelliği, vergiyi şirketlerin elde ettiği kâr veya Fransa’daki cirosu üzerinden doğrudan hesaplamak yerine, kullanıcılara gönderilen veri miktarına bağlaması. Tasarlanan birim oran, Fransa’daki bir kullanıcıya aktarılan her 1 GB veri için 0,055 avro. Örneğin 100 GB veri aktarımı için üst sınırlar ve diğer uygulama kuralları hesaba katılmadan önce 5,50 avro vergi hesaplanıyor.

Verginin doğrudan internet abonelerine uygulanması öngörülmüyor. Tasarıda tahsilatın, veriyi kullanıcıya gönderen içerik ve uygulama sağlayıcılarından yapılması planlanıyor. Bununla birlikte şirketlerin yeni maliyetleri fiyatlarına yansıtıp yansıtmayacağı, abonelik ücretlerini veya dijital ürün fiyatlarını etkileyip etkilemeyeceği metnin kendisinden kesin olarak anlaşılamaz. Böyle bir yansıma gerçekleşirse bunun biçimi şirketlerin ticari kararlarına ve piyasadaki rekabete bağlı olur.

Uygulamada internet servis sağlayıcılarına da önemli bir görev verilmesi öneriliyor. Operatörler, müşterilerine ulaşan internet trafiğini kaynak sağlayıcılara göre ölçerek kayıt altına alacak ve bu verileri üç ayda bir Fransız vergi idaresine iletecek. Sürecin Fransa Elektronik Haberleşme, Posta ve Basın Dağıtımı Düzenleme Kurumu ARCEP ile Kamu Maliyesi Genel Müdürlüğünün denetiminde yürütülmesi öngörülüyor.

Teklifteki ölçüm yaklaşımı, kullanıcıların hangi içeriği izlediğini veya hangi dosyayı indirdiğini incelemeyi kapsamıyor. Başka bir deyişle, vergi hesaplaması için video, mesaj, web sayfası ya da oyun dosyasının içeriğinin okunması gerekmiyor. Tasarı, veri akışının içeriği ve hedefiyle ilgili kayıt tutulmasını yasaklarken sağlayıcının kimliği ile gönderdiği toplam veri miktarının hesaplamada kullanılmasını öngörüyor. Bu ayrım, veri miktarının ölçülmesi ile kullanıcıların içerik faaliyetlerinin izlenmesi arasındaki sınırı belirlemeyi amaçlıyor.

Video hizmetleri, sosyal medya ve oyun indirmeleri kapsamda olabilir

Netflix ve YouTube gibi video platformları, sosyal medya hizmetleri ve dijital oyun mağazaları yüksek miktarda veri aktarabildikleri için düzenlemenin muhtemel hedef grupları arasında anılıyor. Ancak teklifin kapsamı yalnızca bu bilinen hizmet adlarıyla sınırlı değil; esas belirleyici unsur, sağlayıcının Fransa’daki kullanıcılara ne kadar veri gönderdiği. Bu nedenle çevrim içi video, bulut hizmetleri, yazılım dağıtımı ve oyun güncellemeleri gibi farklı alanlarda faaliyet gösteren şirketler de uygulama koşullarına göre etkilenebilir.

İçerik dağıtım ağları (CDN) üzerinden yapılan aktarımların da vergi hesabına dahil edilmesi öneriliyor. CDN’ler, dijital içerikleri kullanıcılara daha hızlı ulaştırmak için dosyaları farklı bölgelerdeki sunucularda saklayıp dağıtıyor. İçeriğin ana sunucudan değil, kullanıcıya yakın bir CDN sunucusundan gönderilmesi, tasarıya göre veriyi vergi kapsamının dışına çıkarmayacak. Hesaplamada CDN altyapısının kullanıcıya doğru gerçekleştirdiği çıkış trafiğinin dikkate alınması planlanıyor.

Bu yaklaşım, içerik sağlayıcılarının veriyi hangi teknik altyapı üzerinden dağıttığından bağımsız olarak toplam kullanıcı trafiğini hesaba katmayı hedefliyor. Aksi durumda şirketlerin içeriği farklı sunucular veya dağıtım ortakları üzerinden göndererek vergi kapsamından kaçınabileceği düşünülebilir. Bununla birlikte, trafik ölçümünün farklı sağlayıcılar arasında nasıl paylaştırılacağı, birden fazla şirketin aynı aktarım zincirinde yer aldığı durumlarda hangi tarafın sorumlu tutulacağı gibi teknik ayrıntıların uygulama metninde açıklığa kavuşturulması gerekecek.

GTA VI örneği ve indirme boyutuna ilişkin belirsizlik

Teklifin oyun sektörüne olası etkisini açıklamak için GTA VI’nın gündeme gelen 210 GB’lık indirme boyutu üzerinden örnek bir hesaplama yapılabiliyor. Bu varsayımsal boyut, 0,055 avroluk GB başına oranla çarpıldığında tek bir indirme için 11,55 avroluk brüt vergi tutarı ortaya çıkıyor. Ancak 210 GB bilgisi Rockstar Games tarafından resmen doğrulanmış değil. Bu nedenle hesaplama kesin oyun boyutuna veya kesinleşmiş bir vergi yükümlülüğüne dayanmıyor; yalnızca önerideki oranı göstermek için kullanılan bir varsayım niteliğinde.

Hesaplanan 11,55 avronun oyuncudan alınacak bir ücret olduğu da söylenemez. Teklifte verginin muhatabı, indirme verisini Fransa’daki kullanıcıya gönderen içerik sağlayıcısı olarak tanımlanıyor. Oyuncunun ödeyeceği toplam fiyatın değişip değişmeyeceği, şirketin vergiyi kendi maliyetleri içinde karşılayıp karşılamamasına veya ticari koşullar çerçevesinde fiyatlara yansıtmasına bağlı olabilir. Üstelik şirketler için öngörülen üst sınırlar da gerçek vergi tutarını etkileyebilir.

Aynı oranla, 100 GB büyüklüğündeki bir oyun indirmesi için 5,50 avro; 50 GB’lık bir güncelleme için 2,75 avro brüt tutar hesaplanır. Bu örnekler, tek bir kullanıcının yaptığı aktarım üzerinden basit aritmetik gösterimlerdir. Şirketlerin nihai toplam yükü ise Fransa’daki tüm ilgili aktarımların miktarına, ciroya dayalı sınırlara ve düzenlemenin yürürlüğe girip girmemesine göre belirlenir.

Oyun şirketleri bakımından indirme işlemi tek seferlik bir veri aktarımıyla sınırlı olmayabilir. Yamalar, sezon güncellemeleri, ek içerikler ve bulut üzerinden sunulan oyun hizmetleri de trafik yaratabilir. Bu nedenle uygulama yürürlüğe girerse, yalnızca bir oyunun başlangıçtaki dosya boyutunun değil, zaman içinde kullanıcıya ulaştırılan toplam verinin de hesaba katılması gündeme gelebilir. Ancak hangi aktarım türlerinin hangi kurallarla sayılacağı, nihai mevzuatın teknik hükümlerine bağlı olacaktır.

Şirketlere ciro üzerinden üst sınır konulması öngörülüyor

Teklifte hesaplanan vergiye şirketlerin büyüklüğü ve Fransa’daki faaliyetleriyle bağlantılı üst sınırlar getirilmiş durumda. Vergi yükünün, içerik sağlayıcısının Fransa’da elde ettiği cironun yüzde 15’i veya toplam küresel cirosunun yüzde 2’si üzerinden belirlenen sınırlarla kısıtlanması öngörülüyor. Bu sınırlar, veri hacmi çok yüksek olan şirketlerde brüt GB hesabının sınırsız biçimde vergiye dönüşmesini engellemeyi amaçlıyor.

Üst sınırların hangi koşulda ve hangi hesaplama sırasıyla uygulanacağı, şirketlerin nihai yükünü anlamak bakımından önemli. Bu nedenle tek bir oyun indirmesi ya da video oturumu için yapılan birim hesaplamalar, şirketin yıl boyunca ödeyeceği toplam tutarı tek başına göstermez. Toplam trafik, Fransa’daki gelir, küresel ciro ve nihai metindeki uygulama kuralları birlikte değerlendirilmelidir.

Beklenen gelir ve küçük sağlayıcılarla ilgili kaygılar

Fransa’daki internet trafiğinin yılda yaklaşık 200 milyar GB olduğu tahmin ediliyor. Google, Meta, Amazon, Netflix ve bulut hizmetleri sağlayıcısı Akamai gibi büyük şirketlerin ülke trafiğinin yaklaşık yarısını oluşturduğu belirtiliyor. Düzenlemenin mali hesaplamalarında devletin yılda yaklaşık 10 milyar avro gelir elde edebileceği öne sürülüyor. Bu rakam, düzenlemenin bütçe tartışmalarında neden önemli bir yer tuttuğunu gösterse de, teklifin yasalaşması ve tahminlerin fiilî uygulamada doğrulanması halinde anlam kazanacak bir öngörüdür.

Verginin yalnızca yabancı teknoloji şirketlerine uygulanması planlanmıyor. Fransa’da faaliyet gösteren yerel dijital yayıncılar, video hizmetleri ve diğer içerik sağlayıcıları da belirlenen koşulları karşılamaları halinde kapsamda olabilir. Laurent Lhardit, Meclis görüşmelerinde beş televizyon kanalını internet üzerinden yayımlayan TF1 grubunun yıllık vergi yükünü yaklaşık 200 bin ila 300 bin avro olarak hesapladıklarını açıkladı. Bu örnek, teklifin Fransa merkezli şirketlere de maliyet getirebileceğini ortaya koyuyor.

Hükümet kanadının itirazlarından biri, verginin küçük ve orta ölçekli içerik sağlayıcılarına yükleyebileceği maliyet. Kamu Hesapları Bakanı David Amiel, tahmin edilen 10 milyar avroluk gelirin yaklaşık 5 milyar avrosunun büyük teknoloji şirketleri dışındaki daha küçük içerik sağlayıcılardan gelebileceğini belirtti. Bütçe komisyonunun genel raportörü Philippe Juvin ise büyük platformların vergi maliyetlerini reklamverenlere aktarabileceği uyarısında bulundu. Bu tartışmalar, yükün yalnızca büyük küresel platformlar üzerinde kalıp kalmayacağı ve ekonomik etkilerin reklam, yayıncılık ya da tüketici fiyatları üzerinden başka kesimlere yayılıp yayılmayacağı sorusunu gündeme getiriyor.

Öneriyi savunan milletvekilleri, GB başına verginin şirketleri daha verimli veri aktarımına ve sıkıştırma teknolojilerine yöneltebileceğini ileri sürüyor. Daha etkili sıkıştırma yöntemleri, benzer bir içeriğin daha az veriyle iletilmesini sağlayarak toplam trafik miktarını düşürebilir. Buna karşılık eleştirmenler, veri hacminin tek başına bir şirketin ekonomik kapasitesini veya içerik hizmetinin niteliğini göstermediğini; dolayısıyla aynı trafik ölçütünün farklı büyüklükteki sağlayıcılara farklı ağırlıkta yük getirebileceğini savunuyor. Bu noktalar, düzenlemenin olası ekonomik ve teknik sonuçlarının henüz tartışmalı olduğunu gösteriyor.

Tahsilat takvimi ve yasalaşma süreci

Fransa’da yerleşik bir şirketi bulunan sağlayıcıların ödemelerini kurumlar vergisinde kullanılan usullere uygun şekilde yapması planlanıyor. Ülkede yerleşik şirketi olmayan sağlayıcılar için ise özel bir takvim öngörülüyor: Vergiye tabi veri aktarımının gerçekleştiği yılı takip eden yılın 30 Mart tarihine kadar ödeme yapılması ve ödemenin avro üzerinden gerçekleştirilmesi bekleniyor. Vergi idaresinin bu şirketlere bildirimini en geç 30 Ocak’ta göndermesi tasarıda yer alan takvim unsurları arasında bulunuyor.

Bu hükümler de ancak düzenleme bütçe yasasının nihai metninde yer alır ve yürürlüğe girerse uygulanabilecek. Teklifin Fransa Senatosu’ndaki görüşmeler sırasında değiştirilmesi veya tamamen kaldırılması mümkün. Parlamento sürecinin tamamlanması, yürürlük tarihinin ve şirketlerin bildirim yükümlülüklerinin kesinleşmesi için belirleyici olacak.

Özetle, Fransa’da şu an internet kullanıcılarına gönderilen her GB için yürürlüğe girmiş yeni bir veri vergisi bulunmuyor. Meclis’in kabul ettiği öneri, dijital sağlayıcıların veri hacmi üzerinden vergilendirilmesine yönelik bir bütçe değişikliği. Teklif yasalaşırsa maliyetin doğrudan kullanıcıya yansıtılması değil, içerik sağlayıcılarından tahsil edilmesi amaçlanıyor; ancak şirketlerin bu maliyete nasıl karşılık vereceği, uygulama ayrıntıları ve üst sınırların etkisi henüz kesin değil.