Bir saldırgan, ele geçirdiği 4.837 GitHub hesabını kullanarak bu hesapların yazma yetkisine sahip olduğu depolara kötü amaçlı kod ekledi. Kodun amacı, GitHub Actions iş akışlarında ve paket kurulum süreçlerinde erişilebilir olan gizli bilgileri ve kimlik bilgilerini toplamaktı. Aikido Security, kötü amaçlı betiğin en az 1.806 depoda çalıştığını bildirdi. SafeDep’in incelemesinde ise kötü amaçlı commit içeren depo sayısı 8.093’e ulaştı.
Bu iki sayı farklı ölçümleri ifade ediyor: Aikido’nun rakamı betiğin çalıştığı tespit edilen depolara, SafeDep’in rakamıysa kötü amaçlı değişikliğin eklendiği depolara dayanıyor. Dolayısıyla her değiştirilmiş depoda betiğin gerçekten çalıştığı söylenemez. Ayrıca araştırmacıların taraması herkese açık projelerin ana dallarıyla sınırlı kaldı; özel depolar, diğer dallar veya incelenemeyen kayıtlar hesaba katılmadığından kampanyanın toplam erişimi daha geniş olabilir.
Hesaplar nasıl kullanıldı?
Saldırı, çoğunlukla wfx-docs dalından açılan ve “docs: dependency audit notes” başlığını taşıyan bir deneme pull request’iyle başlıyordu. Bu istek, ele geçirilmiş hesabın belirli bir depoda değişiklik yapma yetkisi olup olmadığını sınamak için kullanılıyordu. Bu tür deneme istekleri 61.764 projede görüldü; ancak bu, söz konusu projelerin tamamına kötü amaçlı kod eklendiği anlamına gelmiyor. Bir kısmında saldırgan sonraki aşamaya geçerek depodaki otomasyon veya paket yapılandırmalarını değiştirdi.
SafeDep, kötü amaçlı kodun 7.309 olayda mevcut GitHub Actions iş akışlarına eklendiğini saptadı. Bu tür iş akışları, kod depoya gönderildiğinde veya başka bir otomasyon olayı gerçekleştiğinde bulutta çalışan görevlerdir. Ayrıca 771 olayda kodun npm paketlerinin postinstall mekanizması üzerinden dağıtıldığı bildirildi. Bir npm paketi kurulduğunda otomatik olarak çalışabilen bu mekanizma, zararlı kodun yalnızca proje sunucularında değil, paketi kuran geliştiricilerin bilgisayarlarında da yürütülmesine yol açabilir.
Saldırgan çoğu durumda değişiklikleri birkaç dakika içinde geri aldı. İş akışlarının çalışma kayıtları da silindiğinden, depoda kalıcı bir iz bulmak zorlaşabiliyordu. Bununla birlikte, değişikliğin geri alınması betiğin daha önce çalışıp çalışmadığını veya elde edilen bilgilerin dışarı gönderilip gönderilmediğini göstermez. Bu nedenle kısa süreli görünürlük, olayın etkisiz olduğu şeklinde yorumlanmamalıdır.
Toplanan bilgiler ve olası etkiler
Betiğin hedefi, otomasyon sistemlerinin ve geliştirici ortamlarının erişebildiği sırlar ile kimlik bilgilerini toplamaktı. Depo veya iş akışı için tanımlanan bir sır, uygulamalara ve bulut kaynaklarına erişmek amacıyla kullanılabildiğinden, ele geçirilmesi yalnızca kaynak koduyla sınırlı olmayan sonuçlar doğurabilir. Araştırmacıların bildirdiği hedefler arasında şunlar yer alıyordu:
- GitHub Actions sırları, GITHUB_TOKEN ve iş akışları sırasında kullanılan geçici OIDC ile Actions Runtime token’ları.
- Yapay zekâ servislerine erişim sağlayan API anahtarları ve benzeri kimlik doğrulama bilgileri.
- AWS, Azure ve Google Cloud yapılandırmaları ile Kubernetes erişim bilgileri.
- npm ve PyPI gibi paket kayıtlarına erişim sağlayan kimlik bilgileri.
- SSH yapılandırmaları, depo içeriği, son 100 commit ve yakın tarihli iş akışı çıktıları.
İş akışları şirketlerin kendi yönettiği self-hosted runner makinelerinde çalışıyorsa risk daha da büyüyebilir. Bu makineler kurumun ağına veya bulut kaynaklarına erişebildiğinden, betik yalnızca GitHub’a ait sırlarla sınırlı kalmayabilir. Aikido’nun incelemesine göre hedef alınabilecek ek bilgiler arasında sanal makine metaverisi, Docker konteynerlerine ilişkin veriler ve systemd yapılandırmaları da bulunuyordu. Bunların elde edilmesi, saldırganın erişimini proje otomasyonunun ötesine taşıma ihtimalini doğurur.
Çalınan veriler HTTP POST istekleriyle saldırganın kontrolündeki uzak sunuculara veya Telegram’a gönderildi. İncelenen 200 kötü amaçlı commitin yaklaşık yüzde 20’sinde yalnızca Telegram kullanıldığı belirtildi. Bu oran, incelenen örneklem için geçerlidir; bütün kampanyadaki her olayın aynı aktarım yöntemini kullandığını kanıtlamaz.
Bulut erişimi ve kalıcılık ihtimali
GitHub Actions’tan alınan bir OIDC token’ı, uygun güven ilişkileri yapılandırılmışsa AWS, Google Cloud veya Azure gibi bulut hizmetlerinde kısa süreli oturum açmak için kullanılabilir. Bu nedenle böyle bir token’ın çalınması, saldırgana bulut kaynaklarına erişme fırsatı verebilir. Araştırmacılar, kampanyada AWS’de kalıcı anahtarlar oluşturma ve bulut rollerinin güven politikalarını değiştirme gibi yöntemlerin de söz konusu olabileceğini bildirdi.
Azure ortamlarında ise wfx-ci- önekli federe kimlik bilgileri eklenebildiği aktarıldı. Federe kimlik bilgileri, belirli bir iş akışının parolaya ihtiyaç duymadan bulut kimliğini kullanmasına imkân tanır. Saldırgan böyle bir kimlik bilgisi veya güven ilişkisi ekleyebildiyse, başlangıçta kullanılan geçici token’ların süresi dolduktan ya da iptal edildikten sonra da erişimi sürdürebilir. Bu nedenle yalnızca GitHub token’larını iptal etmek yeterli olmayabilir; bulut tarafındaki anahtarlar, roller, federasyon ayarları ve güven politikaları da incelenmelidir.
Aikido, kampanyayla Ekim ayında ortaya çıkan GhostAction saldırısı arasında da bir bağlantı işareti gözlemledi: Önceki olayda etkilenen GitHub hesaplarının bu yeni kampanyada yer alma olasılığı yaklaşık 1.000 kat daha yüksekti. Bu istatistik, iki olay arasında hesap düzeyinde bir örtüşme bulunduğunu gösterse de saldırıların aynı kişi veya grup tarafından yürütüldüğünü tek başına kanıtlamaz. Aikido, kullanılan araçların ve altyapının farklı olduğuna dikkat çekerek saldırıları kesin biçimde aynı aktöre bağlamadı.
Kurumların ve geliştiricilerin atabileceği adımlar
Şüpheli değişikliklerin kısa sürede geri alınmış olması, depoların ve otomasyon kayıtlarının kontrol edilmesi gereğini ortadan kaldırmaz. Etkilenen olabilecek projelerde belirtilen dal ve pull request adları, commit geçmişi, GitHub Actions yapılandırmaları, paket kurulum betikleri ve iş akışı çalıştırma kayıtları incelenmelidir. Özellikle kaynağı doğrulanamayan iş akışı değişiklikleri ve beklenmedik postinstall komutları araştırılmalıdır.
Bir sırın açığa çıkmış olma ihtimali varsa ilgili token ve anahtarlar iptal edilmeli veya yenilenmeli; ancak inceleme bununla sınırlı tutulmamalıdır. AWS, Azure ve Google Cloud hesaplarında yeni oluşturulmuş erişim anahtarları, rol politikası değişiklikleri ve federasyon yapılandırmaları gözden geçirilmelidir. GitHub hesaplarının oturumları ve erişim izinleri de kontrol edilmeli, şüpheli hesaplar güvence altına alınmalı ve depolara yazma yetkisi en az ayrıcalık ilkesine göre sınırlandırılmalıdır.
Olayın kapsamını belirlemek için güvenlik ekipleri, depoya eklenen kodun gerçekten çalışıp çalışmadığını ve dışarıya veri gönderip göndermediğini ayrı ayrı değerlendirmelidir. Değişikliklerin geri alınmış olması yalnızca görünür kod durumunu açıklar; olası kimlik bilgisi sızıntısını, bulut erişimini veya geliştirici makinelerindeki çalıştırmayı tek başına dışlamaz. Bu kampanya, GitHub hesabı güvenliğinin yanı sıra otomasyon sırlarının ve bulut kimliklerinin de düzenli olarak denetlenmesi gerektiğini ortaya koyuyor.










