Evden şarj maliyeti, elektrikli otomobil satın almayı düşünenler için yalnızca aracın enerji tüketimine değil, hanenin toplam elektrik kullanımına ve uygulanacak tarifeye de bağlıdır. EPDK’nin mesken aboneleri için yıllık Son Kaynak Tedarik Tarifesi (SKTT) kapsamına ilişkin tüketim sınırını 2027’den itibaren 3.000 kWh’ye düşürmesi, özellikle otomobilini çoğunlukla evde şarj eden sürücülerin elektrik faturalarını yeniden değerlendirmesini gerektiriyor.

Burada önemli olan, otomobilin tüketiminin tek başına 3.000 kWh’yi aşması değil; evin diğer elektrik kullanımlarıyla birlikte toplam yıllık tüketimin ilgili sınırı geçmesidir. Bu nedenle aynı otomobili kullanan iki hanenin faturası, evde yaşayan kişi sayısı, ısınma ve sıcak su sistemi, elektrikli ev aletlerinin kullanımı ve aracın ne sıklıkta şarj edildiğine göre farklılaşabilir.

3.000 kWh sınırı neden önemli?

EPDK, mesken aboneleri için yıllık SKTT limitini 3.000 kWh olarak belirledi. Bu sınırın üzerindeki tüketim, abonelerin elektrik maliyetini etkileyebilecek farklı bir tedarik ve fiyatlandırma uygulamasına geçmesine yol açabilir. Uygulamanın somut faturaya etkisi, ilgili dönemdeki tarife bedellerine ve tüketim koşullarına bağlı olduğundan, 3.000 kWh’yi aşan herkesin faturasının aynı miktarda artacağını söylemek doğru olmaz.

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Alparslan Bayraktar, Aralık 2025’te Türkiye’de yaklaşık 42 milyon mesken elektrik abonesi bulunduğunu açıklamıştı. Aktif konut sayısının ise yaklaşık 32 milyon olduğu belirtiliyor. Meskenlerde aylık ortalama tüketimin 190-200 kWh civarında olduğu kabul edildiğinde, yıllık ortalama tüketim yaklaşık 2.280-2.400 kWh’ye denk geliyor. Böyle bir hanenin 3.000 kWh sınırına kadar yalnızca yaklaşık 600-720 kWh ek tüketim payı kalıyor.

Bu hesap ortalama tüketim üzerinden yapılmış genel bir örnektir; her hanenin tüketimi aynı değildir. Elektrikle ısınan veya elektrikli su ısıtıcısı kullanan bir ev, otomobil şarj etmeye başlamadan önce bile ortalamanın üzerine çıkabilir. Buna karşılık daha az elektrik kullanan bir hanede otomobile ayrılabilecek pay daha yüksek olabilir. Bu nedenle en sağlıklı değerlendirme, son 12 aylık elektrik faturalarındaki gerçek tüketim değerini esas almaktır.

Togg T10X ve T10F ile sınır kaç kilometrede aşılabilir?

Yaklaşık hesaplama için uzun menzilli, arkadan itişli Togg modellerinin katalogda belirtilen karma tüketim değerleri kullanılabilir. T10X V1 RWD Uzun Menzil için verilen tüketim 100 kilometrede 19,7 kWh, T10F V1 RWD Uzun Menzil içinse 17 kWh olarak aktarılıyor. Bu değerler standartlaştırılmış kullanım verileridir; gerçek tüketim hava sıcaklığı, hız, yol eğimi, lastik basıncı, klima kullanımı ve sürüş biçimine göre değişebilir.

Örnekte bir hanenin otomobil dışındaki yıllık elektrik tüketimi 2.400 kWh, yani ayda ortalama 200 kWh kabul ediliyor. Bu durumda 3.000 kWh sınırına ulaşmadan önce otomobil için kullanılabilecek yıllık enerji yaklaşık 600 kWh olur. T10X’in 100 kilometrede 19,7 kWh tükettiği varsayılırsa bu enerjiyle yaklaşık 3.046 kilometre yol yapılabilir. T10F’in 100 kilometrede 17 kWh tüketimi üzerinden hesaplandığında ise yaklaşık 3.529 kilometreye ulaşılır.

Bu kilometreler kesin bir eşik değil, varsayımlara dayalı yaklaşık değerlerdir. Hanenin otomobil dışındaki tüketimi 2.400 kWh’den yüksekse sınır daha az sürüşte aşılır; düşükse daha fazla kilometre yapılabilir. Ayrıca katalog tüketimi ile aracın prizden çektiği enerji arasında şarj kayıpları bulunabilir. Bu kayıplar, aracın bataryasına giren enerjiyle elektrik sayacında ölçülen tüketimin aynı olmayabileceği anlamına gelir. Gerçek bir bütçe hesabında sayaç tüketimi veya aracın şarj kayıtları dikkate alınmalıdır.

Yılda 15.000 kilometre kullanım örneği

Yılda 15.000 kilometre yapılan bir T10X için katalog tüketimine göre otomobilin yıllık enerji ihtiyacı yaklaşık 2.955 kWh’dir. Bu miktarın aylık ortalaması yaklaşık 246,25 kWh olur. Evin otomobil dışındaki tüketimi ayda 200 kWh kabul edildiğinde toplam aylık kullanım yaklaşık 446,25 kWh’ye, yıllık toplam ise 5.355 kWh’ye çıkar. Böyle bir senaryoda 3.000 kWh sınırı yılın yaklaşık yedinci ayında geçilebilir.

Aynı yıllık mesafeyi yapan T10F’in katalog tüketimiyle hesaplanan enerji ihtiyacı yaklaşık 2.550 kWh, aylık ortalaması ise 212,5 kWh olur. Hanenin diğer elektrik kullanımıyla birlikte aylık toplam yaklaşık 412,5 kWh’ye ulaşır. Bu örnekte yıllık toplam tüketim 4.950 kWh civarındadır ve sınır yaklaşık sekizinci ayda aşılabilir. Gerçek tarihin ay ay aynı miktarda tüketim yapılmasına bağlı olduğu unutulmamalıdır; mevsimsel değişiklikler ve şarj alışkanlıkları sonucu değiştirebilir.

Verilen ay tahminleri, yıllık tüketimin aylara eşit dağıldığı varsayımına dayanır. Oysa kışın elektrikli ısıtıcı kullanımı, yazın klima çalıştırılması veya aracın belirli aylarda daha uzun yol yapması tüketimi artırabilir. Bu nedenle sınırın hangi ayda geçileceğini anlamak için yalnızca yıllık ortalamaya bakmak yerine, sayaçtan okunan birikimli tüketimi düzenli olarak izlemek gerekir.

Fatura artışı için örnek hesap

EPDK’nin açıklamasına göre ayda 250 kWh tüketen bir hanenin faturası yaklaşık 820 TL olarak örnekleniyor. Bu başlangıç değerini kullanarak, yılda 10.000 kilometre yol yapan bir T10X’in etkisi ayrıca hesaplanabilir. 100 kilometrede 19,7 kWh tüketim varsayımıyla araç yılda yaklaşık 1.970 kWh, ayda ortalama 164,17 kWh elektrik kullanır. Böylece hanenin toplam tüketimi ayda yaklaşık 414,17 kWh’ye, yılda yaklaşık 4.970 kWh’ye çıkar.

Aktarılan Eylül ayı fiyat verileriyle aylık yaklaşık 414 kWh tüketimin faturası yaklaşık 2.801-2.802 TL olarak hesaplanıyor. Bu tutara aktif enerji bedeli, dağıtım bedeli ve vergiler dahildir. Örnekteki 250 kWh tüketimli hanenin yaklaşık 820 TL’lik faturasıyla karşılaştırıldığında artış yaklaşık 1.982 TL olur. Aynı fiyatların bütün yıl geçerli kaldığı varsayılırsa yıllık fark yaklaşık 23.781 TL’ye ulaşır.

Bu tutar, güncel veya gelecekteki her fatura için garanti edilen bir fiyat değildir. Hesap, belirtilen dönem ve tüketim varsayımlarına dayanır. Elektrik fiyatları, tarife uygulaması, vergi ve dağıtım bedelleri değişebilir; tüketimin yıl içindeki dağılımı da faturaları etkileyebilir. Ayrıca aracın yılda 10.000 kilometrelik kullanımının tamamının evde şarj edildiği varsayılmıştır. Sürücü şarjın bir bölümünü iş yerinde veya halka açık istasyonlarda yaparsa ev sayacına yansıyan tüketim ve buna bağlı fatura artışı azalır.

Bir başka önemli ayrım da toplam fatura artışı ile otomobilin enerji maliyetidir. Evin elektrik tüketimi zaten devam edeceği için aracın maliyetini bulurken, otomobil şarjı öncesi ve sonrası toplam faturayı karşılaştırmak gerekir. Ancak tarife sınırı aşılırsa otomobilin ek tüketimi, yalnızca kendi kullandığı kilovatsaatlerin bedelini değil, tarife koşullarının toplam faturaya etkisini de gündeme getirebilir. Bu nedenle basit bir “kilometre başına elektrik bedeli” hesabı, yüksek tüketimli hanelerde tek başına yeterli olmayabilir.

Evde şarj ile hızlı şarj maliyeti karşılaştırması

Elektrikli otomobilin enerji giderini karşılaştırırken evde şarj ve halka açık hızlı şarj fiyatları ayrı değerlendirilmelidir. Örnekte T10X’in yılda 10.000 kilometrede yaklaşık 1.970 kWh enerji kullandığı kabul ediliyor. Bu enerjinin tamamı DC hızlı şarj istasyonlarında, kWh başına 13 TL varsayımsal bedelle alınırsa yıllık maliyet yaklaşık 25.610 TL olur.

Bu tutar, evde şarj için verilen yaklaşık 23.781 TL’lik yıllık ek fatura örneğiyle doğrudan aynı türden bir hesap değildir. Evdeki örnek, hanenin toplam faturasındaki tahmini artışı belirli bir tarife ve tüketim varsayımıyla gösterirken hızlı şarj hesabı, otomobilin ihtiyaç duyduğu enerjiye kWh başına sabit bir bedel uygular. Şarj kayıpları, istasyon fiyatlarındaki farklılıklar ve ev tarifesinin değişmesi de sonuçları etkileyebilir.

Bu nedenle sürücülerin kendi koşullarını karşılaştırması gerekir: Evde şarjın hangi tarifede gerçekleştiği, yıllık hane tüketiminin sınıra ne kadar yakın olduğu ve halka açık istasyonların kullanım oranı toplam maliyeti belirler. Evde şarj, uygun koşullarda avantajlı kalabilir; ancak yüksek tüketimli bir hanede tarife etkisi bu avantajın bir kısmını azaltabilir.

Benzinli ve dizel araçlarla kıyaslama

Yakıt gideri karşılaştırmasında aynı yıllık mesafe ve varsayılan yakıt tüketimleri esas alınabilir. Örnekte dizel Hyundai Tucson’un 100 kilometrede 6 litre tükettiği kabul ediliyor. Yılda 10.000 kilometrede bu, 600 litre motorine karşılık gelir. Motorinin litre fiyatı 93,50 TL alındığında yıllık yakıt maliyeti 56.100 TL olur.

Chery Tiggo 8 için 100 kilometrede 8 litre benzin tüketimi varsayılıyor. Aynı 10.000 kilometrelik kullanımda 800 litre benzin gerekir. Benzinin litre fiyatı 80,40 TL kabul edildiğinde yıllık yakıt gideri 64.320 TL’ye ulaşır. Bu fiyatlar ve tüketim değerleri örnek hesap içindir; yakıt fiyatı ile gerçek kullanım tüketimi zaman içinde ve sürücüden sürücüye değişir.

Bu senaryoda T10X’in evde şarjla ilişkilendirilen yaklaşık 23.781 TL’lik yıllık ek fatura artışı, dizel Tucson’un 56.100 TL’lik yakıt giderinden yaklaşık 32.319 TL; benzinli Tiggo 8’in 64.320 TL’lik yakıt giderinden yaklaşık 40.539 TL daha düşüktür. Fakat bu karşılaştırma, elektrikli otomobilin toplam sahip olma maliyetini değil, belirli varsayımlar altında enerji ve yakıt giderlerini kıyaslar. Araçların satın alma fiyatı, bakım gideri, sigorta, vergi, batarya kullanımı ve şarj altyapısı gibi kalemler bu hesapta yer almıyor.

Dolayısıyla sonuç, elektrikli otomobilin her kullanıcı için kesin olarak daha ucuz olduğunu değil, belirtilen fiyat ve tüketim varsayımlarında enerji maliyetinin benzinli ve dizel seçeneklerden düşük kalabildiğini gösteriyor. Evden şarj tarifesinin değişmesi, yıllık kilometre, sürüş koşulları ve şarjın ne kadarının evde yapıldığı farkı büyütebilir veya daraltabilir.

Sürücüler kendi maliyetini nasıl hesaplayabilir?

• Son 12 aylık elektrik faturalarından hanenin otomobil dışındaki toplam tüketimini bulun. Faturadaki kWh değerlerini kullanın; yalnızca ödenen TL tutarına bakmak yeterli olmaz.

• Aracın beklenen yıllık kilometresini, modelin tüketim değeriyle çarpın. Örneğin 10.000 km ve 19,7 kWh/100 km için katalog hesabı yaklaşık 1.970 kWh’dir.

• Şarj kayıplarını ve kullanım koşullarını hesaba katın. Soğuk hava, yüksek hız, klima veya ısıtma kullanımı tüketimi artırabilir; gerçek değer katalog verisinden farklı çıkabilir.

• Yıllık hane tüketimi ile aracın şarj tüketimini toplayıp 3.000 kWh sınırına göre değerlendirin. Sınırın aşılması halinde uygulanacak tarife ve fatura etkisini güncel tedarikçi ve EPDK bilgileri üzerinden doğrulayın.

• Şarjın ne kadarının evde yapılacağını belirleyin. İş yeri veya halka açık istasyonlarda yapılan şarj, ev sayacına yansıyan tüketimi düşürür; ancak bu şarjların kendi bedeli ayrıca hesaplanmalıdır.

Özetle, 2027’de uygulanacak 3.000 kWh sınırı, evde şarjın maliyet hesabını hanenin toplam tüketimine daha duyarlı hâle getiriyor. Ortalama bir hanenin yıllık tüketiminin yaklaşık 2.400 kWh olduğu varsayımında, otomobile kalan ek tüketim payı sınırlı olabilir ve birkaç bin kilometrelik sürüşle aşılabilir. Buna rağmen örnek fiyatlarla elektrikli otomobilin enerji gideri, benzinli ve dizel alternatiflerden düşük kalabiliyor. En doğru karar için sürücünün kendi yıllık elektrik tüketimini, aracın gerçek enerji kullanımını, evde yapılacak şarj oranını ve geçerli tarifeyi birlikte değerlendirmesi gerekir.